Het nieuwe weblog is me niet mee gevallen. Daarom probeer ik het nu maar eens op http://sebbo.punt.nl/. Hopelijk loopt dat beter. Misschien ontmoeten we elkaar daar weer. Zoniet dan wens ik je het allerbeste!!!!!!!!!

Een oefening die geen sinecure was. Eindelijk is het me gelukt een logje met foto’s te fabriceren. Als je op de foto klikt wordt hij nog groter. Ja, de techniek staat voor niks.Als eerste hieronder de molen van Oude Molen. Midden in het stroomdallandschap. Nu lukt het me nog niet om tekst tussen de foto’s te krijgen. Nouja, ik geloof het nu wel. Hopelijk lukt me dat de volgende keer.

Laatst was ik even op bezoek bij de buren. De buurman wilde een eitje koken. Ik hoorde toen de volgende conversatie.

-waar staat de eierwekker?

-in het linker kastje

-welk kastje is dat?

-als je voor het aanrecht staat het meest linkse

-daar staan alleen pannen

-dan kijk je niet goed

-wel waar maar dat ding staat er niet

-kijk dan op je horloge

-dat kan niet dat weet jij ook wel, de eierwekker loopt sneller

-nee dat weet ik niet en ik wil nu verder lezen

-dat vind ik flauw, ik help jou ook altijd

-wat een gezeur om zo’n ei

-je weet dat ik haast geen eieren eet maar als ik het dan een keer eentje wil moet het precies 7.35  zijn op de eierwekker

-dat gezeur van jou ook altijd, jij kunt nooit iets vinden

-wel waar maar jij geeft alles altijd weer een ander plek

-als ik kom wil ik wedden dat ik dat ding direct vind

-ik weet zeker van niet, kijk zelf maar

-zie je wel, hier staat hij

-dat kon ik niet zien, dat kreng staat in een steelpannetje, wie zet dat ding daar nu neer?

-als jij goed uit je doppen kijkt zie je het ook, jij kunt nooit wat vinden

-en jij verstopt alles

-nou hier heb jij je wekker, plezier er meer.

-ik wil nu geen ei meer, bah

Eindelijk is het zo ver, ik ben verhuisd. Ik zag er erg tegen op, hopelijk valt het mee. Ik heb nu al van diverse web-collega’s post ontvangen met de mededeling dat ze op mijn nieuwe log niet kunnen inloggen. Ik kan er niks aan doen, tenslotte heb ik het zwarte stopgaren niet uitgevonden. Hopelijk gaat alles goed en besluit met de zin: wat de toekomst brenge moge, weblog houdt me op het smalle pad. 

Ik ben jaloers op handige mensen. Als ik zie wat uit hun handen komt kijk ik met bewondering toe.

Op de middelbare school bleek mijn grote gebrek aan handvaardigheid al. Als proef kregen de meisjes wekelijks een uur nuttig handwerken en in dat uur kregen wij (de mannen) onderricht in eenvoudig handenarbeid. Dat bestond uit het maken van kartonnen doosjes en meer van die rommel. Vooral het ritsen bleek een onoverkomelijke hindernis voor mij. Ritsen is met een mesje door het karton heen snijden ( er net niet door heen). Daarna vouwen met linnen beplakken enz enz . Als ik soms eens te zwaar getafeld heb denk ik met afschuw terug aan die tijd.

Mijn vader was ook zo’n handvaardig type, hij kon met de hand maken wat zijn oog zag. Hij wilde het mij ook leren maar dat liep steevast op ruzie uit. Als er weer wat te klussen was riep moeder dat ik maar niet moest helpen.
Ze had een hekel aan trammelant.

Deze week deed zich weer een vervelend voorval voor.
Ik had een draagbare telefoon met handset gekocht bij de Primafoon winkel. Na wat gepruts lukte het om het ding te installeren. Deze week bleek plots dat de telefoon niet rinkelde als naar ons huis werd gebeld. Wel ging een rood lampje op de display knipperen. Na grondig onderzoek kon ik het euvel niet verhelpen.

Ik zocht de verpakking en de aankoopnota op en ging spoorslags naar de Primafoon. Een leuke jonge vrouw vroeg wat ik wilde. Ik legde haar het probleem voor. Ze keek me meewarig aan en prutste wat aan een knopje. Vriendelijk zei ze daarna, dat ik nu maar weer naar huis moest gaan.
Beschaamd droop ik af.

Thuis gekomen installeerde ik het toestel. Een poosje later rinkelde de telefoon, een kennis vroeg zich af waarom we al een paar dagen de telefoon niet opnamen.

U hoeft geen medelijden met mij te hebben hoor. Ik ben toch nog wel redelijk terecht gekomen. Gelukkig hoefde ik daar mijn handen niet voor te gebruiken. (de ellebogen ook niet).

In Assen heeft het circus Belly Wien zijn tenten opgeslagen.

De dierenbescherming gaat acties voeren tegen dit circus.
Zij vindt dat het in circussen zo snel mogelijk verboden wordt om in Nederland met dieren op te treden. De dierenbescherming vindt dat dieren zoveel mogelijk in hun eigen waarde moeten worden gelaten en in hun eigen natuurlijke omgeving kunnen leven. Een circustent hoort daar niet bij.”

De Actiegroep Circus Leed heeft aangekondigd om op de dagen dat er in het Oostenrijkse circus voorstellingen worden gegeven, demonstraties te houden. De eerste dagen worden er folders uitgedeeld, op de slotdag komt er een grote protestactie. De actievoerders vinden dat circussen die dieren houden zich schuldig maken aan dierenkwelling.

Als reactie op de demonstraties, houden voorstanders van het circus tegendemonstraties. Om te voorkomen dat de zaak uit de hand loopt, heeft de gemeente de bufferzone ingesteld. Woordvoerder Maarten Ton: “We zijn met beide partijen om de tafel gaan zitten en hebben duidelijke afspraken gemaakt. De twee groepen blijven bij elkaar uit de buurt en zullen niet naar elkaar gaan schreeuwen.”

De gemeente zet extra politie in om de demonstranten in de gaten te houden. De eerste dagen verwacht de gemeente zo’n twintig actievoerders van CircusLeed en zo’n vijf demonstranten van de tegenpartij. Op 27 mei wordt een hogere opkomst verwacht. Dan vertrekt CircusLeed met zoveel mogelijk mensen vanaf 12.00 uur vanaf het Koopmansplein richting het Veemarktterrein.

Wie had dat gedacht, een echte betoging in Assen.
Ik was net op tijd om de actiegroep Circus Leed te vereeuwigen.

De AVRO en tv-presentator Karel van der Graaf moeten van de rechter weer aan de tafel gaan zitten om hun arbeidsconflict bij te leggen
De AVRO wilde Van der Graaf meer inzetten dan alleen voor tv-programma’s als “Twee vandaag”en”Wie is de mol”. Van der Graaf vindt echter dat hij dan een A presentator is en recht heeft op meer dan de € 290.000 die hij nu krijgt.

Als je dit bericht lees denk ik, wat verdient een A presentator?
Zijn de salarissen de oorzaak van de financiële problemen bij de publieke omroepen?

Twee berichten uit het Nieuwsblad van vandaag.

In Echt heeft een 40-jarige Angolese asielzoeker zelfmoord gepleegd. Hij deed dit nadat hij een negatieve beschikking had gekregen en dus Nederland moest verlaten. De man woonde al 10 jaar in Nederland.

Het Diaconessenhuis in Meppel weigert statusoverzichten van patiënten met borstkanker door te sturen naar het zorgbehandelcentrum (zbc) Holystaete in Heerenveen. Daar heeft de voormalige chirurg van het Meppeler ziekenhuis, Bellina Janssens de Varebeke, een mammapoli ingericht. Janssens de Varebeke vertrok onlangs bij het Diaconessenhuis en sommige patiënten wilden bij haar onder behandeling blijven staan.

Volgens directeur Wolf van Ittersum van het Diaconessenhuis is die houding logisch: “Holystaete weigert te betalen voor de mammografieën en echo’s die hier worden gemaakt. Maar we kunnen ze ook niet bij de verzekeraar declareren.”

Iemand na een tienjarig verblijf uit Nederland verwijderen, statusoverzichten van kankerpatiënten weigeren door te sturen omdat het niet gedeclareerd kan worden. Hoe is dit mogelijk?

De verantwoordelijken voor deze zaken dienen met de grootste spoed een schop onder hun achterste te krijgen.

Ik schaam mij ervoor om Nederlander te zijn en begrijp steeds beter waarom zoveel mensen ons land verlaten.

Ik gooi alles op alles om wat gewicht kwijt te raken. Iedere dag oefen ik op een sportschool volgens een speciaal programma.

Eerst 35 minuten fietsen met gevarieerde snelheden. Vervolgens 25 minuten op een lopende band en als toetje 100 oefening op een buikspierapparaat. Het valt niet mee maar ja, wie mooi wil zijn, in dit geval een atletische tors nastreeft, moet pijn lijden.

Er zijn echter twee problemen. Het eerste probleem zijn de wat oudere dames. Ze komen de sportzaal binnen schuivelen, liefst in een groepjes van drie of meer. Nu is het een bekend feit dat vrouwen over een niemendal uren kunnen converseren. Deze dames spannen echter de kroon. Voordat ze eindelijk bij een apparaat zijn aangekomen, is zeker tien minuten verstreken. Maar dan kunnen ze nog niet beginnen. Welnee, eerst moeten de apparaten worden bijgesteld. Zadel hoger of lager, stuur naar voren of naar achteren. En dat onder voortdurend geleuter over liefde en andere flauwekul.

Terwijl ik zwoeg en zweet praten ze maar door, gestoord raak ik ervan. Gisteren vroeg er zelfs eentje of ik een hometrainer wilde opschuiven. Dan konden ze gedrieën naast elkaar zitten. Ik heb mijn oefening toen maar afgebroken en ben mokkend huiswaarts gekeerd.

Het andere probleem vormt de jonge vrouw. Alsof het een modeshow betreft komt ze binnen in een strak gesneden pakje met diep decolleté en over de schouderbladen een vleeskleurig bh-bandje om de zaak op spanning te houden. Als ze oefeningen doet kruipt een modieus gekleurde sexy string uit het sportbroekje.

Mijn probleem is dat ik als oudere man niet te opzichtig kan loeren. Je wordt dan al gauw als vieze man te kijk gezet en dat wil ik liever niet. Wel wissel ik voortdurend blikken van verstandhouding en vette knipogen uit met de collega sportmannen.

Maar door dit gedoe raakt het doel van mijn bezoek aan sportschool op de achtergrond.
Ik kan me gewoon niet concentreren en mijn oefeningen doen in aanwezigheid van deze jonge vrouwen. Maar de oudere vrouwen verstoren mijn oefeningen door hun geleuter.

Als de rubriek “Lieve Lita” nog bestond zou ik aan haar vragen hoe ik dit probleem op kan lossen.
Maar ja, Lita is met pensioen, wie kan mij helpen????

Ik ben een universele leek op ieder gebied en laat me daarom leiden door de boven mij gestelden op het smalle levenspad.

Neem nu als voorbeeld het roken. Ik was een verwoede roker. Een sigaretje loodste me als het ware door moeilijke dagen heen. En met feestjes had ik een schaaltje met zoute pinda’s, een stukje vette worst en een flesje bier onder handbereik. En daar over heen als summum van genot een flinke dosis nicotine. Ik was op die momenten een bewoner van het beloofde land.

Goed, het was mij bekend dat roken niet gezond is, maar de niet rokers in mijn familie zijn jong gestorven, terwijl de stugge rokers in leven bleven tot ver na hun tachtigste levensjaar.

Ik ben gestopt toen ik 49 jaar werd. Murw gepraat door betweters en boven mij gestelden, die zeiden dat het land door rokers financieel aan lager wal zou geraken, hield ik het voor gezien.

Men hield me voor dat rokers een te groot beslag zouden leggen op de medische zorg. Dat de zorgpremies wel haast onbetaalbaar zouden worden omdat hun ongezonde leefwijze een te groot deel van de gelden voor de gezondheidszorg zou opslokken. Men kwam zelfs met voorstellen om de roker meer premie te laten betalen.

De leus was: Hij die ongezond leeft moet maar extra betalen. De gezond levende mens hoeft hieraan niet bij te dragen.

Zoals gezegd ben ik gestopt. Ik weet niet of ik er langer door leef, het lijkt in ieder geval wel langer.

Maar nu lees ik het verhaal dat ongezond leven tot hogere zorgkosten leidt, niet klopt. Wie gezond leeft, maakt wellicht minder kosten per geleefd jaar, maar de totale zorgkosten kunnen uiteindelijk toch hoger zijn. Dit komt doordat zij langer leven en tijdens deze ‘extra’ levensjaren relatief veel zorg consumeren.

“Het volledig rookvrij maken van Nederland kan dus op korte termijn wel leiden tot besparingen in de gezondheidszorg (afgezien van de interventiekosten), maar leidt op langere termijn juist tot extra zorgkosten”

Ik denk dat kwalletje Hoogervorst de prijs van rookgerei nu drastisch zal laten zakken. Dit zal immers een geduchte besparing opleveren.

Ik ga nu naar de Shellpomp omdat ze daar de “zware van de weduwe” verkopen. Ik wil niet dat de jongere generatie mij erop aanspreekt dat ik te gezond leef.